Technologie addytywne stały się jednym z filarów współczesnej ortodoncji cyfrowej. W przeciwieństwie do początkowego okresu rozwoju druku 3D, kiedy technologia ta wykorzystywana była głównie do wykonywania modeli diagnostycznych, obecnie stanowi integralny element procesu projektowania i wytwarzania aparatów ortodontycznych. Dla laboratorium ortodontycznego oznacza to możliwość osiągnięcia wysokiej precyzji wykonania przy jednoczesnym skróceniu czasu realizacji prac.

Podstawą współczesnego workflow jest integracja skanowania wewnątrzustnego z oprogramowaniem CAD oraz technologiami druku 3D. Po uzyskaniu cyfrowego modelu łuków zębowych technik przeprowadza analizę przypadku, wykonuje wirtualny setup i przygotowuje modele przejściowe niezbędne do realizacji kolejnych etapów leczenia. Szczególne znaczenie ma tutaj dokładność odwzorowania powierzchni zębów, ponieważ nawet niewielkie odchylenia mogą wpływać na skuteczność terapii alignerowej.

Najczęściej stosowanymi technologiami są obecnie SLA (Stereolithography) oraz DLP (Digital Light Processing), umożliwiające uzyskanie dokładności warstwy na poziomie kilkudziesięciu mikrometrów. W ortodoncji parametr ten ma kluczowe znaczenie, zwłaszcza podczas wykonywania modeli do termoformowania nakładek ortodontycznych. Powtarzalność wymiarowa modeli wpływa bezpośrednio na precyzję generowanych sił ortodontycznych.

W przeciwieństwie do protetyki, gdzie drukowane elementy często stanowią końcowe uzupełnienia lub ich wzorce produkcyjne, ortodoncja wykorzystuje druk 3D głównie do tworzenia pośrednich komponentów terapeutycznych. Modele robocze, szablony pozycjonujące, retainery, aparaty retencyjne czy indywidualne elementy wspomagające leczenie są projektowane z uwzględnieniem planowanych ruchów zębowych i biomechaniki całego procesu terapeutycznego.

Coraz większe znaczenie zyskuje również bezpośredni druk aparatów ortodontycznych. Rozwój biokompatybilnych żywic fotopolimerowych umożliwia produkcję indywidualnych aparatów retencyjnych oraz elementów aktywnych o złożonej geometrii, których wykonanie metodami konwencjonalnymi byłoby czasochłonne lub wręcz niemożliwe.

Z perspektywy technika dentystycznego druk 3D nie jest już wyłącznie narzędziem produkcyjnym. Stał się elementem zaawansowanego systemu cyfrowego, w którym jakość projektu CAD, parametry ekspozycji, orientacja modelu oraz proces post-processingu wpływają na końcową skuteczność leczenia. Właśnie dlatego kompetencje związane z technologiami addytywnymi należą obecnie do najważniejszych umiejętności nowoczesnego technika ortodontycznego.